به وقوع پيوسته و تمامى امّت‌ها از اولين تا آخرين به عذاب سعير رسيده‌اند و بهشت آنان ديدار با على محمد شيرازى و حسين على بهاء بوده است . « 1 » شايان ذكر است كه رهبران و مبلغان بهائى در ارائهء تعريف مذكور از قيامت ، خود را به تجاهل زده‌اند ؛ چرا كه در همهء اديان الهى اصل معاد به‌معناى بازگشت مجدد انسان براى حساب‌رسى ، امرى ضرورى و مورد اتفاق است . به عبارت ديگر دين بدون معاد بىمعنا است ؛ زيرا در اصل معاد اميد به پاداش و ترس از كيفر به‌عنوان مؤثرترين راهكار براى كشاندن مردم به سوى خدا و انجام تكاليف و رعايت نظم اجتماعى و حفظ حقوق فردى و اجتماعى و تأمين امنيت و عدالت قرار داده شده است . علاوه بر اين در آيات قرآن ، اصل معاد بلافاصله بعد از اصل توحيد آمده است كه اين خود بيانگر آن است كه جهان خلقت ، داراى مبدأ و معاد ( ابتدا و انتها ) است و نيز يكى مكمل ديگرى مىباشد . بدين ترتيب بندگان نتيجه كار خود را از بد و خوب مىبينند و آفرينش انسان هدفمند است . د . اعتقاد به « من يظهره اللّه » سيد على محمد شيرازى در تمامى آثارش سخن از « من يظهره اللّه » گفته و به مردم مژدهء ظهورش را داده است . سفارش مىكند كه پس از ظهور او ، هر حكمى كه داد ، به آن عمل كنند و ادعاى او را بپذيرند و دربارهء وى چنين مىگويد : « قسم به ذات الهى اگر كسى يك آيه از او بشنود ، بهتر از آن است كه هزار بار بيان را تلاوت كند » . « 2 » گفتنى است كه به عقيدهء باب « من يظهره اللّه » شخصى به نام محمد است كه محل ظهورش مسجد الحرام است . « 3 » امّا بهائيان معتقدند كه ميرزا حسين على نورى ( بهاء اللّه ) داراى چنين مقامى است ؛ يعنى او « من يظهره اللّه » و جانشين باب است . البته بنابر گفته باب « من يظهره اللّه » پس از گذشت 1500 سال از ظهور باب ظهور مىكند كه در اين زمان تعداد بابيان بيشتر از دشمنانشان خواهد بود و بابيان بر زمين پادشاهى خواهند كرد . امّا ادعاى « من يظهره اللّه » از سوى بهاء اللّه فقط بعد از نوزده سال از زمان باب اعلام گرديد و تعداد بابيان نيز بسيار

--> ( 1 ) . ميرزا حسين على نورى ، اشراقات ، ص 67 ، چاپ سنگى . ( 2 ) . سيد على محمد شيرازى ، بيان فارسى ، ص 163 . ( 3 ) . همان ، ص 230 .